با این روش ها مانع از فراموشی شویم

چگونه مانع از فراموشی شویم؟

وقتی قرار است تمامی مطالب کتاب و فضاهای اجتماعی و وبلاگ هایی را که می خوانیم؛ در عرض چند ساعت  فراموش کنیم؛ پس هدف از این خواندن چیست و چرا باید مطالعه کنیم؟ چگونه می توانیم مانع از فراموشی مطالبی که آموخته ایم؛ شویم؟ در ادامه روش هایی برای جلوگیری از فراموشی را برای شما بیان می کنیم؛ با این روش ها مانع از فراموشی شویم .

حافظه گاهی اوقات حس ناخوشایندی به ما می دهد. ما ممکن است روزانه و ماهانه کلی مطلب و کتاب بخوانیم با این حال بعد از مدتی یادمان نمی آید ایده ی اصلی کتاب چه بوده و نمی توانیم آن را برای کسی توضیح دهیم. این مشکل را بیشتر دانشجویان با آن درگیرند. بسیاری از ان ها ساعت ها در کلاس ها شرکت می کنند و عمر خود را برای گذراندن ترم های مختلف و پاس کردن خیلی از امتحانات و به حافظه سپرد مطالب کتاب ها صرف می کنند؛ اما تنها یکی دو ساعت بعد از امتحان تمامی مطالب را فراموش می کند.

هرمان ابینگینگهاوس، روانشناس آلمانی، منحنی فراموشی را کشف کرد – مفهومی که از کاهش حافظه در زمان – را بیان می کند. بیشترین میزان فراموشی در روز اول بعد از یادگیری صورت می گیرد و اگر شما چیزهایی را که اخیرا یاد گرفته اید را مرور نکنید؛ بیشترین میزان فراموشی در همان روز اول و ساعات اول بعد از یادگیری رخ می دهد و بقیه موارد در روزهای بعدی حتما فراموش خواهند شد؛ و شما را با کمترین مقدار مطالب جا می گذارند.

چرا ما کتاب هایی را که می خوانیم فراموش می کنیم؟

در آتلانتیک در مورد چگونگی افزایش مضرات استفاده مکرر از اینترنت بر روی حافظه تحقیقاتی را انجام داده اند. اما جارد هوروات  عضو پژوهش در دانشگاه ملبورن، می گوید: این روزها روشی که مردم از اطلاعات و سرگرمی ها استفاده می کنند فرق کرده  و معنای این که چه نوع حافظه ای برای ما ارزشمند است، تغییر کرده است – و 100% این ارزشمندی حافظه برای آن نوع حافظه ای نیست  که به شما کمک کند که فیلمی که شش ماه پیش دیده اید را به یاد بیاورید.(حافظه بلند مدت)

در عصر اینترنت، حافظه کاری، یعتی همان حافظه ای که به صورت خودکار اطلاعات را در داخل حافظه شما ثبت می کند؛ بیشتر مورد توجه قرار می گیرد. ممکن است این حافظه برای چیزهای بی اهمیت و یا به خاطر آرودن لیست کارهایی که می خواهید انجام دهید مفید باشد؛ اما حافظه ای که بیشتر از همه اهمیت و ارزش دارد؛ حافظه شناختی است.

یادگیری هم زمان به طور فزاینده ای رایج شده است؛ زیرا جستجوی اطلاعات مورد نیاز اضطراری می تواند کارآمدتر از اطلاعاتی باشد که در آینده مفید واقع خواهد شد. دانش عمیق دیگر ارزشی ندارد – اطلاعات کم عمق، سهل الوصول، سریع و عملی مؤثرتر است.

از آنجا که ما می دانیم که یک حافظه خارجی (اینترنت) داریم، در حفظ کردن و درک کامل مفاهیم و ایده هایی که یاد می گیریم، تلاش کمتری می کنیم.

مقالاتی که ممکن است برای شما مفید باشد:

در 60 ثانیه حافظه خود را تقویت کنیم.

حافظه کاری و نقش آن در موفقیت

مرد حافظه ایران

تحقیقات نشان داده است که اینترنت به عنوان نوعی حافظه خارجی عمل می کند. “هنگامی که مردم انتظار دارند که در آینده دسترسی به اطلاعات داشته باشند؛ میزان به خاطر سپاری اطلاعات توسط خود افراد پایین خواهد آمد. اما حتی قبل از وجود اینترنت، محصولات سرگرمی به عنوان حافظه خارجی مورد استفاده قرار می گرفتند. شما مجبور نیستید که یک مطلب یا یک نوشته را از داخل یک کتاب به خاطر بسپارید وقتی می توانید به کتاب مراجعه کنید و آن را بخوانید. وقتی که فیلم های ویدئویی آمدند شما می توانتید با حرکت آهسته آن را مرور کنید. اصلا این امر هم وجود ندارد که اگر شما یک چیز را در ذهن خود پاک کنید؛ برای همیشه از روی کل زمین پاک خواهد شد؛ پس نگران از دست رفتن آن نیستید و هر لحظه می توانید به آن دسترسی داشته باشید.

حتی در این روزها ما همگی با حجم زیادی از تلکنولوژی به دنبال رسانه ها و مواردی هستیم که استفاده از آن ها آسان است. آیا تا کنون شده است که یک آخر هفته را به دیدن یک فصل کامل از فیلم مورد علاقه خود اختصاص دهید؛ آیا توانسته اید کلیت داستان را تعریف کنید و آیا یادتان هست که در چه موردی بود و چگونه مسئله ای داخل آن حل و فصل شد؟ با این روش ها مانع از فراموشی شویم و یادگیری خود را چند برابر کنیم.

اگر به طور مداوم یک سریال را یک شبه بخواهید تمام کنید؛ به جای اینکه بخواهید با هر قسمت رسانه ای(خود تلویزیون یا خود دستگاه ویدئو یا خود دستگاه لپ تاب)  که مورد استفاده قرار داده اید درگیر شوید؛ تنها از محتوای آن استفاده می کنید.

مردم اغلب تمایل دارند که بیش از توانایی مغز خود مطالب را به خاطر بسپارند یعنی مطالبی بیش از حد گنجایش مغز خود. تحقیقات بسیاری در دانشگاه هاورارد نشان داده است که افرادی که هر هفته تنها یک قسمت از یک فصل یک فیلم را می بینند؛ بیشتر از افرادی که خوره فیلم هستند و یک شبه یک فصل سریالی را میبینند؛ جزئیات فیلم را به یا می آورند.

افراد همچنین با حجم زیادی از نوشته ها مواجه هستند. به طور متوسط مردم امریکا با 100000 کلمه در روز مواجه می شوند؛ حتی اگر همه آن ها را نخوانند. در مقاله “اختلال خواندن”،  نیكیتا باكشانی به بررسی معنای این آمار می پردازد. او می نویسد: “خواندن یک کلمه، کاری ظریف است، اما معمول ترین نوع خواندن به عنوان استفاده از محتوای آن است: جایی که می خوانیم، به خصوص در اینترنت، صرفاً برای بدست آوردن اطلاعات است. اطلاعاتی که شانس تبدیل شدن به دانش را ندارند مگر اینکه در ذهن حک شوند.

در واقع ما برای یادگیری، یک چیزی را نمی خوانیم بلکه فکر می کنیم وقتی یک متنی را مطالعه می کنیم در حال یادگیری چیزی هستیم. اطلاعات هنوز تبدیل به دانش نشده اند؛ اما ما خود را گول می زنیم و باور می کنیم که اطلاعات وارد ذهن ما شده و برای همیشه در آنجا باقی خواهد ماند.

پس ما چگونه مطالب را یاد می گیریم؟ شما باید برای هضم و جذب اطلاعاتی که آموخته اید به خود فرصت دهید. ما همیشه  در مدارس تجربه این را داشتیم که آموزش دروس بسیار کند پیش می رفت مثلا ممکن بود در یک هفته تنها 1 درس انگلیسی را به ما یاد بدهند؛ اما این امر به خاطر جاگذاری و حک شدن آن در ذهن انجام می شد.

وقتی ما ذهن خود را با حجم زیادی از اطلاعات روبرو می کنیم؛ آن ها را تنها وارد حافظه کاری خود می کنیم؛ جایی که باعث می شود تنها در لحظه به آن ها دسترسی داشته باشیم نه در آینده.

بخشی از اطلاعاتی را که می خواهید با خود داشته باشید و همیشه در ذهن تان بماند، دوباره مرور کنید. وقتی چیز جالبی را یاد می گیریم و در مورد آن می نویسیم، اطلاعات را راحت تر از زمانی به یاد می آوریم که تنها یک بار یک مطلب را در داخل یک کتاب خوانده ایم.

اغلب اوقات وقتی مطلبی را می خوانیم، “احساس تسلط بر محتوا” به ما دست می دهد. اطلاعات در جریان است، ما آن را می فهمیم، به نظر می رسد که به آسانی مطلب در ذهن ما جاگیر شده است؛ اما در واقع این اتفاق نیفتاده است؛ مگر اینکه تلاش کنیم و بر روی استراتژی های خاصی متمرکز شویم؛ تا به ما کمک کند راحت تر به خاطر بیاوریم.”

برخی اوقات ممکن است یک سری افراد این استراتژی ها را در دوران تحصیل خود انجام دهید؛ اما هیچ وقت این کار را در هنگامی که در حال خواندن یک رمان هستیم؛ انجام نمی دهیم. خیلی وقت ها ممکن است ما ببینیم و بشنویم؛ اما خیلی ها توجه نمی کنند و به صورت معنایی چیزی را نمی شنویم. اغلب اوقات ما همین کار را می کنیم و به دقت توجه نمی کنیم. یعنی ما تنها شنیدن فیزیکی داریم نه معنایی.

اگر در حال مطالعه برای یک آزمون هستید یا سعی در یادگیری یک فرمول یا مفهوم پیچیده دارید، به همان اطلاعات بازگردید و آن ها را بارها مرور کنید. هر بار که مجدداً موضوع مورد نظر خود را یاد می گیرید ، بیشتر این ایده را در حافظه بلند مدت خود تقویت خواهید کرد.

چند ساعت به خودتان فرصت دهید و سعی کنید آن را به یاد بیاورید بدون اینکه به مطالب نگاه کنید. اگر احساس کردید که هنوز یاد نگرفته اید و در ذهن تان ثبت نشده، فرمول یا مفهوم یا هر مطلبی که هست را دوباره بخوانید و سعی کنید چند ساعت بعد دوباره آن را به یاد آورید. هرچه این عمل را بیشتر انجام دهید ، در آینده احتمال حفظ و یادآوری بیشتر آن وجود خواهد داشت.

وقتی کتاب می خوانیم، به طور جدی با مطالب درگیر نیستیم. چشمان ما مطالب را skimm می کند و ما بیشتر وقت و انرژی خود را برای تشخیص آنچه گفته می شود صرف می کنیم.

متأسفانه، شناسایی محتوا و مطالب تنها کاری است که اکثر مردم هنگام خواندن کتاب انجام می دهند. وقتی در حال خواندن کتاب هستید، بیشتر وقت شما صرف شناختن آنچه نوشته شده است؛ می شود. خیلی به ندرت مجبور می شوید که یک ایده را به یاد آورید. اگر کتاب خوبی را می خوانید، ممکن است هرگز نیازی به استفاده از بازشناسی و یادآوری مطالب آن نداشته باشید. زیرا نویسندگان خوب می دانند که یادآوری این مطالب کار دشواری است و به همین دلیل آن ها را تکرار می کنند.

می توانید در طول مطالعه مدام در مورد هر آنچه که خوانده اید از خود سؤال کنید و خود را تست کنید. انجام این کار باعث می شود حافظه کاری شما تقویت شود تا دسترسی به اطلاعات هنگام نیاز به آنها بسیار آسان تر شود.

بهتر است عین کلمات کتاب را ننویسید بلکه بهتر است به زبان خود آن را دوباره بنویسید تا بهتر در ذهن تان ثبت شود. در پایان هر فصل می توانید از خود سؤالی بپرسید که بتوانید در آن خلاصه ای از نکات مهم فصل را بیان کنید و توضیح دهید.خیلی از افراد خیلی به خود سخت می گیرند و انتظار دارند که تمامی اطلاعات یک فصل یا یک کتاب را مو به مو بیان کنند. این کار خواننده را بعد از یک مدت خسته و دلزده می کند و از این کار سرباز می زند.

اول – زیاد روی نکنید: سعی در به یادآوردن تمامی مطالب مهم کتاب می تواند عشق شما به مطالعه را از بین ببرد. تنها یک سؤال در پایان هر فصل در مورد نکات مهم می تواند کافی باشد.

دوم- شماره گذاری: روبروی هر جواب که به هر سؤال دادید؛ شماره صفحه فصل را هم بنویسید و یا شماره صفحه ای که در موردش ار خودتان سؤال پرسیده اید. می تواند به شما کمک کند تا اگر اطلاعات بیشتری خواستید؛ آن را به راحتی پیدا کنید.

سوم- ایجا تکنولوژی ساده: می توانید از یک سری فلش کارت ها استفاده کنید؛ مثلا سؤال را در یک طرف کارت و جواب آن را در سمت دیگرش بنویسید.

یادگیری فضایی را تمرین کنید و به صورت فعال هر آنچه را که تاکنون یادگرفته اید را به یاد بیاورید این کار مانع از فراموشی موارد یادگرفته شده می شود.

اکنون شما را با یک چالش مواجه می کنم تا با این روش ها مانع از فراموشی شویم

اکنون می توانید خیلی راحت خود را تست کنید. من در ادامه چند سؤال در مورد همین مقاله از شما می پرسم و شما می توانید جواب های آن را برای ما در زیر بنویسید و آن را ثبت کنید.

  • چگونه بیشتر آنچه را که یاد گرفتم به یاد می آورم؟
  • چگونه خوره فیلم بودن می تواند بر توانایی ما در به خاطر آوردن تأثیر می گذارد؟
  • چگونه اینترنت بر نحوه یادگیری و حفظ اطلاعات ما تأثیر می گذارد؟